ชอบดูภาพโป๊..ทำไงดี ?

posted on 26 Sep 2007 19:17 by bannpeeploy in buddhism

รูปหล่อ สวยงาม หามีไม่ จิตล้วนปรุงแต่งไซร้ คิดเอาเอง...

ชอบดูรูปโป๊.. ชอบมองคนสวยๆ หล่อๆ จะทำยังไงดี ???

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยจ๋ามีเทคนิคพิเศษพิชิตใจตัวเองไม่ให้อยากดูของสวยๆ งามๆ อีกต่อไปมานำเสนอทุกคนค่ะ กิกิ.. หัวข้อในวันนี้ ออกแนวบั่นทอนสุขภาพจิต(ทราม) นะค่ะเนี้ย สำหรับหนุ่มๆ หรือสาวๆ พลังม้า เอ้ย..ไม่ใช่ค่ะ สำหรับหนุ่มๆ สาวๆ ที่ชื่นชอบการท่องเวปไซต์ลามกเป็นพิเศษ หรือสำหรับหนุ่มๆ สาวๆ ที่คลั้งไคล้บุคคลที่มีหน้าตาดี กรี๊ดดารา นักร้อง หรือกระทั้งกรี๊ดแฟนชาวบ้าน ..5555 ลองมาปฎิบัติตามกรรมวิธีของพลอยจ๋ากันนะค่ะ รับรองว่าคุณจะมองโดม ปกรณ์ หรือ พอลล่า เป็นมนุษย์โลกธรรมดา ที่ไม่มีอะไรน่าชื่นชมเลยสักนิดเดียวเลยล่ะคะ สำหรับหนุ่มๆ พลังม้าถ้าฝึกเพ่งอสุภะบ่อยๆ (พิจารณาซากศพ) รับรองค่ะปัญหาความต้องการทางเพศที่สูงขึ้นๆ นั้นจะหมดลงไปอย่างถาวร เรียกว่าเข้าขั้นเซ็กส์เสื่อมกันได้เลยล่ะค่ะ กิกิ วิธีนี้เป็นวิธีที่พระภิกษุสงฆ์ท่านใช้เวลาปลงสังขารว่าเป็นของไม่เที่ยง ไม่ดี ไม่คงทนอย่าไปยึดมั่นถือมั่นน่ะนะค่ะ หรือที่ใครบ้างคนเคยสงสัยว่า เอะ..เป็นพระภิกษุสงฆ์แล้วถ้าเกิดจิตมีกามราคะ ท่านจะทำยังไง ท่านก็จะระลึกถึงสภาพศพที่เน่าเหม็นน่ะค่ะ แล้วภาวะตัณหาเหล่านั้นก็จะหมดไป เป็นวิธีที่ดีนะค่ะ อย่างน้อยเมื่อสภาวะของจิตเข้มแข็งขึ้น เราก็สามารถยับยั้งจิตใจ ไม่ปล่อยตัวปล่อยใจไปในการปฎิบัติสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควรน่ะคะ..

ขั้นแรกลองฝึกอ่านบทความปลงสังขารนี้ก่อน นะค่ะ

ในการเจริญวิปัสสนาค้นคว้ากาย ขั้นเหตุนั้น เราจงกำหนดคาดหมายเสียก่อนว่า เป็นอย่างโน้น อย่างนี้ก็เราเคยเห็นมาแล้ว มนุษย์เพื่อนร่วมโลกร่วมสงสาร หญิงชายตายแล้ว เห็นแต่เป็นอย่างนี้ เอาไว้วัน ๒ วัน ไม่ฉีดยา ก็เหม็น เหม็นเบื่อหน่าย เหม็นน่าเกลียด เหม็นมนุษย์ร้ายกว่าเหม็นหมานั่นแหละ ทำไมเหม็นเน่าขนาดนั้น จึงว่า อสุภะ อสุภัง เป็นของเปื่อยเน่า เป็นของเหม็น น่าเกลียด เหม็นอย่างสุดยิ่ง นั่นแหละ ปฏิกูลน่าเกลียดสกปรกโสโครก มีหนังหุ้มอยู่ ภายนอกดูเกลี้ยงเกลาหลอกเรา หญิง ชาย หนุ่ม สาว ภายในนั้นมีอะไรบ้าง ดิน น้ำ ลม ไฟ หลายอย่าง เอ็น กระดูก ชิ้นน้อย ชิ้นใหญ่ ไส้น้อย ไส้ใหญ่ ทุกอย่าง อาการ ๓๒ ก็ล้วนแล้วแต่ของปฏิกูลทั้งนั้น

นั่นแหละ เมื่อเอาของภายในออกภายนอกแล้วเป็นอย่างไร ก็มีแต่ของเปื่อยเน่า มีแต่ของปฏิกูลน่าเกลียดทั้งนั้น นั่นแหละทีนี้ ก็เห็นๆ กันมาอย่างนั้น ถึงแม้เรายังไม่เป็น ยังไม่ถึง คนอื่นก็เป็นมาให้เห็นอยู่ บางคนหญิงชายตายแล้ว เก็บไว้คืน ๒ คืน ก็ส่งกลิ่นเหม็นออกมาแล้ว คืนที่ ๓ เอาไปป่าช้าเปิดหีบออก มันขึ้นสีเขียวหมดแล้ว สีเขียว สีดำ หน้าเบ้ อะไรก็ไม่น่าดู เปลี่ยนสภาพหมด มีกลิ่นเหม็น น้ำเน่าไหลออกจมูก ไหลออกปาก หญิง ชาย โอ๋...น่าเกลียด น้ำเน่านั้น เขาเลิกผ้าออกไปถึงทวารหนัก ทวารเบา น้ำเน่านั้นมันก็ไหลออกจากทวารหนัก ทวารเบา แพทย์เขาบอกว่า ผู้หญิงมันเน่าทวารเบาก่อน เหม็นเน่า น่าเกลียด ผู้ชายเน่าที่ท้องก่อน เหม็นเน่าน่าเกลียด ปฏิกูลน่าเกลียด แสนที่จะไม่น่าปรารถนา นั่นแหละ เมื่อถึงสภาพนั้น อะไรเป็นเขา เป็นเรา ก็ถามจิตดู เคยเห็นมาแล้ว หลายร้อยศพ ผลสุดท้ายก็เผาหรือฝัง เมื่อเผาแล้วเป็นอย่างไร ก็เหลือแต่ร่างกระดูกขาวๆ นั่นแหละ อสุภะ อันละเอียด จากนั้นไฟก็สังหารเป็นเถ้าถ่านจนหมด ถ้าฝังถมดินไว้ ดินก็ดูดกลืนกินหมด เหลือแต่กระดูกธาตุแข็งเท่านั้น ไม่มีอะไรเป็นชิ้นดีหรอก ของเขา ของเรา เมื่อถึงสภาพนั้นแล้ว สิ่งทั้งปวงก็เป็นอย่างนี้... มันเป็นธรรมดาโลกนั้นเอง

อ่านแล้วต้องคิดภาพตามน่ะค่ะ จบแบบฝึกหัดที่ 1 แล้ว ใครพร้อมจะเริ่มแบบฝึกหัดที่ 2 เดี๋ยวตามไปดูภาพศพ กับพลอยจ๋ากันต่อได้เลยนะค่ะ จิตที่ฝึกดีแล้วย่อมมีสติสัมปชัญญะและไม่ไหลไปสู่ที่ต่ำค่ะ...

สนใจ ฝึกจิตพิจารณาภาพศพ เพื่อปลงอสุภะ คลิ๊กที่นี้ค่ะ

( ปล. ภาพน่ากลัวมาก จิตอ่อน อย่าคลิ๊กนะค่ะ เดี๋ยวจะหาว่าพลอยจ๋าไม่เตือน !!! )

บทปลงสังขาร มนุษย์เราเอ๋ย ...

มนุยษ์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม
นิพพานมีสุข อยู่ใยมิไป
ตัณหาหน่วงหนัก หน่วงชักหน่วงไว้
ฉันไปมิได้ ตัณหาผูกพัน
ห่วงนั้นพันผูก ห่วงลูกห่วงหลาน
ห่วงทรัพย์ศฤงคาร จงสละเสียเถิด
จะได้ไปนิพพาน ข้ามพ้นสามภพ
ยามหนุ่มสาวน้อย หน้าตาแช่มช้อย
งามแล้วทุกประการ แก่เฒ่าหนังยาน
แต่ล้วนเครื่องเหม็น เอ็นใหญ่เก้าร้อย
เอ็นน้อยเก้าพัน มันมาทำเข็ญ
ให้ร้อนให้เย็น เมื่อยขบทั้งตัว
ขนคิ้วก็ขาว นัยน์ตาก็มัว
เส้นผมบนหัว ดำแล้วกลับหงอก
หน้าตาเว้าวอก ดูน่าบัดสี
จะลุกก็โอย จะนั่งก็โอย
เหมือนดอกไม้โรย ไม่มีเกสร
จะเข้าที่นอน พึงสอนภาวนา
พระอนิจจัง พระอนัตตา
เราท่านเกิดมา รังแต่จะตาย
ผู้ดีเข็ญใจ ก็ตายเหมือนกัน
เงินทองทั้งนั้น มิติดตัวไป
ตายไปเป็นผี ลูกเมียผัวรัก
เขาชักหน้าหนี เขาเหม็นซากผี
เปื่อยเน่าพุพอง หมู่ญาติพี่น้อง
เขาหามเอาไป เขาวางลงไว้
เขานั่งร้องไห้ แล้วกลับคืนมา
อยู่แต่ผู้เดียว ป่าไม้ชายเขียว
เหลียวไม่เห็นใคร เห็นแต่ฝูงแร้ง
เห็นแต่ฝูงกา เห็นแต่ฝูงหมา
ยื้อแย่งกันกิน ดูน่าสมเพช
กระดูกกูเอ๋ย เรี่ยร่ายแผ่นดิน
แร้งกาหมากิน เอาเป็นอาหาร
เที่ยงคืนสงัด ตื่นขึ้นมินาน
ไม่เห็นลูกหลาน พี่น้องเผ่าพันธุ์
เห็นแต่นกเค้า จับเจ่าเรียงกัน
เห็นแต่นกแสก ร้องแรกแหกขวัญ
เห็นแต่ฝูงผี ร้องไห้หากัน
มนุษย์เราเอ๋ย อย่าหลงนักเลย
ไม่มีแก่นสาร อุตส่าห์ทำบุญ
ค้ำจุนเอาไว้ จะได้ไปสวรรค์
จะได้ทันพระพุทธเจ้า จะได้เข้าพระนิพพาน
อะหัง วันทามิ สัพพะโส อะหัง วันทามิ นิพพานะปัจจะโยโหตุ

ด้วยรัก/จากใจ..พลอยจ๋า

เพลงประกอบชื่อ "ชั่ววูบหนึ่งในคืนเหงา"

ศิลปิน โอ๊ค สมิทธิ์

โค้ดเพลง http://www.wherearepop.com/members/nannee/mp3ss3114s.swf

Comment